Fenomenem tej metody jest fakt, iż proponuje ona indywidualną pracę z dzieckiem. Faktem jest, że proces nauczania przebiega własnym tempem, a prowadzący wciela się w rolę przewodnika a nie srogiego nauczyciela. Jednym z podstawowych celów tej nauki jest zużytkowanie naturalnej ochoty dziecka do nauki, nie kładąc nacisku na rywalizację gdy podopieczny nie jest przygotowany oraz dostatecznie dojrzały.
Istotnym podejściem zastosowanym w metodzie Montessori jest fakt, że przyswajanie wiedzy i nauka dzieci odbywa się całkiem inaczej niż u dorosłych. Lekcje są celowo zaprojektowane do naturalnych potrzeb dzieci, pozostając w stosunku do wolności, świadomości obowiązków i niezależności.
Nauczyciele metody Montessori przed zaprezentowaniem dziecku nowego zagadnienia kładą duży nacisk na objaśnienie i przedstawienie go w klarowny sposób podopiecznemu. Po zaprezentowaniu zagadnienia dziecko ma możliwość nieograniczonego korzystania z nowo nabytej wiedzy, poruszając własną wyobraźnię, stopując jedynie wtedy, kiedy występuje ryzyko zagrożenia dla dziecka lub otoczenia.
Każde działanie jest starannie dobrane i toruje drogę do późniejszych działań i pojęć. Dzieci są motywowane do ciągłego powtarzania zagadnień, do momentu znudzenia. Wówczas jest to znak do zainicjowania nowego etapu, gdyż dziecko jest już odpowiednio przygotowane do podjęcia się kolejnego zagadnienia.
Nie jest wyznaczona żadna tabela czasu lub okres, w którym dziecko ma uczyć się konkretnego działania. Szybkość nauczania całkowicie zależy od dziecka. Jednakże jest pewna sekwencja zagadnień stosowana podczas nauki.
02 2018
